Bazylika Archikatedralna św. Stanisława Kostki w Łodzi

Historia

Komitet budowy powołali w 1895 roku łódzcy przemysłowcy; kamień węgielny poświęcił 16 czerwca 1901 roku arcybiskup warszawski Wincenty Chościak-Popiel. Trójnawową, neogotycką świątynię, wzorowaną na katedrze w Ulm, zaprojektowali architekci Johannes Wende i Emil Zillmann, zwycięzcy konkursu z 1898 roku. Zbudowana z jasnożółtej cegły w technice licowej, do dziś pozostaje najwyższym budynkiem Łodzi — ma 104,5 metra wysokości.

Kościół konsekrował 15 października 1922 roku biskup Wincenty Tymieniecki, a status katedry otrzymał wcześniej, 10 grudnia 1920 roku, decyzją papieża Benedykta XV. Budowla przetrwała okupację niemiecką, ale w 1971 roku poważnie ucierpiała w pożarze dachu, po czym przeprowadzono gruntowną renowację.

W 1989 roku papież Jan Paweł II nadał świątyni tytuł bazyliki mniejszej. Do rejestru zabytków wpisano ją 20 stycznia 1971 roku (nr A/112).