Te Deum (Ciebie Boga wysławiamy)
Te Deum laudamus, znany w Polsce pod tytułem Ciebie Boga wysławiamy, to jeden z najstarszych i najbardziej uroczystych hymnów dziękczynnych chrześcijaństwa, tradycyjnie przypisywany świętemu Ambrożemu i świętemu Augustynowi. Śpiewa się go w szczególnie doniosłych momentach — na zakończenie roku kalendarzowego w sylwestrową noc, przy święceniach biskupich czy z okazji ważnych wydarzeń w życiu Kościoła i narodu. Poniżej pełny tekst polskiej wersji hymnu.
Ciebie Boga wysławiamy
Starochrześcijański hymn dziękczynny, śpiewany tradycyjnie na zakończenie roku i przy uroczystych okazjach kościelnych.
Ciebie Boga wysławiamy, Tobie Panu wieczna chwała, Ciebie Ojca, niebios bramy, Ciebie wielbi ziemia cała.
Tobie wszyscy Aniołowie, Tobie Moce i Niebiosy, Cheruby, Serafinowie, ślą wieczystej pieśni głosy.
Święty, Święty, nad Świętymi, Bóg Zastępów, Król łaskawy, pełne niebo z kręgiem ziemi majestatu Twojej sławy.
Apostołów Tobie rzesza, chór Proroków pełen chwały, Tobie hołdy nieść pośpiesza Męczenników orszak biały.
Ciebie poprzez okrąg ziemi, z głębi serca ile zdoła, głosy ludów zgodzonymi wielbi święta pieśń Kościoła.
Niezmierzonej Ojca chwały, Syna Słowo wiekuiste, z Duchem wszechświat wielbi cały, Królem chwały Tyś, o Chryste.
Tyś Rodzica Syn z wiek wieka, by świat zbawić swoim zgonem, przyoblókłszy się w człowieka, nie wzgardziłeś Panny łonem.
Tyś pokruszył śmierci wrota, starł jej oścień w męki dobie i rajskiego kraj żywota otworzyłeś wiernym sobie.
Po prawicy siedzisz Boga, w chwale Ojca, Syn Jedyny, lecz gdy zagrzmi trąba sroga, przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.
Prosim, słudzy łask niegodni, wspomóż, obmyj grzech co plami, gdyś odkupił nas od zbrodni drogiej swojej Krwi strugami.
Ze świętymi w blaskach mocy wiecznej chwały zlej nam zdroje: zbaw, o Panie, lud sierocy, błogosław dziedzictwo swoje.
Rządź je, broń po wszystkie lata, prowadź w niebios błogie bramy, my w dzień każdy, Władco świata, Imię Twoje wysławiamy.
Po wiek wieków nie ustanie pieśń, co sławi Twoje czyny, o w dniu onym racz nas, Panie, od wszelakiej ustrzec winy.
Zjaw swą litość w życiu całym tym, co żebrzą Twej opieki: w Tobie, Panie, zaufałem, nie zawstydzę się na wieki.
Źródło: Tradycyjna polska wersja metryczna hymnu Te Deum laudamus, powszechna w polskich śpiewnikach kościelnych — https://www.lichen.pl/en/ciebie-boga-wyslawiamy-te-deum-laudamus/
Najczęstsze pytania
- Kiedy śpiewa się Te Deum?
- Ten uroczysty hymn dziękczynny śpiewa się przy szczególnie ważnych okazjach — najbardziej znany zwyczaj to nabożeństwo na zakończenie roku kalendarzowego w wieczór sylwestrowy, jako dziękczynienie za miniony rok. Śpiewa się go także przy święceniach biskupich, kanonizacjach oraz z okazji ważnych wydarzeń kościelnych i narodowych.
- Kto jest autorem hymnu Te Deum?
- Autorstwo tradycyjnie przypisuje się świętemu Ambrożemu z Mediolanu i świętemu Augustynowi, według legendy mieli go wspólnie ułożyć i odśpiewać w noc chrztu Augustyna w 387 roku. Współcześni historycy liturgii wskazują raczej na stopniowe kształtowanie się tekstu w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, bez jednego, konkretnego autora.
Źródła
- Sanktuarium w Licheniu — Ciebie Boga wysławiamy (Te Deum Laudamus), pełny tekst — https://www.lichen.pl/en/ciebie-boga-wyslawiamy-te-deum-laudamus/
- Niezbędnik katolika (Niedziela) — Te Deum – Ciebie Boga wysławiamy — https://niezbednik.niedziela.pl/artykul/4828/Te-Deum-%E2%80%93-Ciebie-Boga-wyslawiamy